Wind and Water op de Middellandse Zee

Wind and Water op de Middellandse Zee

Donderdag 19 oktober 2017


Het afscheid van de kinderen


Het laatste ontbijt aan boord van Wind & Water.

Jelle en Tibbe gaan naar de bakker en halen nog drie maxi croissants.

Kirsten heeft besloten om de watertaxi te regelen, kost wat maar dan heb je ook wat.


Erg leuk voor de jongens en zij kunnen dan zo lang mogelijk blijven vissen op de steiger.


De lakens en handdoeken breng ik naar de wasserette. 

Een uur later hangt alles schoon aan de lijn.

Kirsten en ik lopen nog een eindje langs de kade.

Het is wel makkelijk zo'n watertaxi. 

Het scheelt twee busritten, een Ferry en dan nog de wachttijden tussendoor. 

Kortom gemak dient de mens.

Deze keer maak ik een vroege lunch, zodat onze gasten niet met een lege maag vertrekken.

De broodjes knakworst, gaan erin als koek.



En ja hoor precies om kwart voor één ligt de watertaxi aan de kop van de steiger.



De jongens springen aan boord, want dit wordt natuurlijk "The top of The day".

Kirsten neemt nog uitgebreid afscheid. 

Kus, kus, aan alles komt een eind, dank je wel voor de gezellige dagen aan boord, dit is natuurlijk wederzijds.



Daarna krijgen wij een filmpje en foto's van de taxi te water.


Aankomst bij het vliegveld. Steigertje aflopen weg oversteken en je staat voor de vertrekhal.

Aan boord is het erg rustig. 

Eerst wat rommelen en dan een powernap.

Tegen drie uur vouw ik de was, daarna wordt alles keurig opgeborgen voor de winter.

Dan een kop thee, terwijl Jelle op zijn iPhone de vlucht volgt via de flightradar.

Ja, wij vliegen even mee.

Ik begin vast aan het blog, een goede afwisseling.

Eind van de middag koop ik sla in de supermarkt, met wat gebakken aardappeltjes en inktvissen gaat dit prima smaken. 

Het is wel erg rustig aan boord.

Het is donderdagmiddag, dit betekent veel charterschepen, Milna is de laatste stop, alvorens zij de boot in Kastella of Split gaan afleveren

Terwijl Jelle afwast, maak ik het blog klaar en zet het op internet.



 


Woensdag 18 oktober 2017


De wandeltocht


Vanochtend rustig met zijn vijven ontbeten.

Na het douchen en de koffie, maken wij een wandeling van ongeveer vijf kilometer.

Wij hebben een doel. 

Wij lopen naar een andere baai. 

Hieraan ligt het resort Gava. 

Wij willen daar de eerste week mei met de familie naar toe. 

Dit wordt dus een inspectie tocht. 

Mochten de jongens niet tevreden zijn 😉, moeten wij naar iets anders op zoek.

Wij weten dat het resort gesloten is, dus nemen wij een lunchpakketje en water mee.

Da afstand valt de jongens een beetje tegen, maar ze zetten door.

Wij lopen over het terrein van Gava, er wordt hard gewerkt aan het afmaken van het hotel.

Alles ziet er verder verlaten uit.



Natuurlijk moeten wij naar het water. 



Aangezien de douche niet werkt, besluiten wij om niet te gaan zwemmen.

Op een rots lunchen wij. Een half uurtje later zijn wij weer onderweg naar de haven.

De jongens lopen nu flink door, want er moet straks nog gevist worden.

Tegen twee uur zijn wij weer aan boord, maar nu eerst even uitrusten op het zonnige dek. 



De jongens gaan direct weer vissen.

Wat hebben wij toch geluk met het weer. 

Leuk, dat het in Nederland ook mooi weer is tijdens deze herfstvakantie.



Van Annemiek krijgen wij een leuke foto van Merijn. 

Zij zijn in Scheveningen aan het zeilen.

Michiel is daar op zee in de Optimist aan het trainen.

Wat later in de middag wandelen wij richting het eind van de baai. 

Volgens de man van de watersportzaak moet daar veel vis zitten.

Met zijn allen gaan wij die kant op. 



Even later zitten de drie jongens naast elkaar aan de waterkant. 

Kirsten en ik lopen nog wat verder door, maar alles is gesloten.

Wij besluiten terug naar de stadskade te lopen en daar een terrasje te pikken.

De mannen komen er later ook naar toe.

Voor Kirsten de laatste keer op een terras hier in Milna, dat moet dus een Aperol worden.

Gezellig zo saampjes bij praten, even de tijd voor elkaar hebben. 

Dat voelt goed.

Wat later komen Jelle, Minne en Tibbe er ook bijzitten.

Na de drankjes gaan de jongens nog voor een ijsje. 

Wij stoppen bij een restaurant om de menukaart te bekijken. 

De keuze voor Tibbe en Minne is daar iets minder.

Dat wordt vanavond dus restaurant Palma aan de kop van onze steiger.

Even de lange broeken en vesten aan en dan naar het restaurant.

Tegen acht uur zijn wij weer aan boord en natuurlijk moet er weer geëzeld worden.

Het commentaar alleen al is een lust om te horen. 

Wij leren weer heel wat moderne uitdrukkingen.



Maar ook deze keer lukt het opa en oma niet om een potje te winnen.

Wij gaan op tijd naar bed, iedereen is moe van de lange wandeling.





Dinsdag 17 oktober 2017


Laatste zeiltocht


Tegen half negen is iedereen wakker. Het zonnetje schijnt alweer.

Wij ontbijten in de pyjama's, daarna nemen wij allemaal een duik in het toch wel koude water.

Jelle geeft het voorbeeld, hij ligt als eerste in het water.



Minne en Tibbe pakken het bijbootje en peddelen naar een snorkel plek.

Dan duikt Minne het water in, Tibbe vindt het nog te koud. 

Maar.......als Tibbe ziet dat zijn oma al in het water zwemt, vindt hij dat hij niet voor haar kan onder doen en duikt er in.

Even later neemt ook Kirsten een duik in het koude water.

Daarna is het dringen voor de warme douche op de spiegel (achterkant van de boot).

Wij drinken koffie in de zonnige kuip.

Tegen half twaalf varen wij de baai uit.

In de volgende baai ligt onze haven Milna.



Ook Kirsten wil achter het stuurwiel.

Bij de benzinepomp in de baai wordt de dieseltank gevuld, er gaat zeventig liter in.

Voor de winter moet de tank helemaal vol zijn.

Daarna roept Jelle de havenmeester op, zodat hij ons de mooringlijnen kan aangeven.

Nu zijn wij op ons vertrouwde plekje, alles is bekend hier.



Wij bereiden onze gasten voor op het dagelijkse klokkenspel.

Tibbe en Minne zien direct al grote vissen zwemmen, zij zijn niet meer te houden en willen direct vissen. 



Ook opa wordt bij het geheel betrokken en zo zitten zij gedrieën aan het eind van de steiger naar het water te staren.



En ja hoor, Minne vangt zijn eerste grote vis in Milna.



Wij pauzeren even en lopen daarna naar de bakker om wat lekkere broodjes voor de lunch te kopen.

De bakkersvrouw schudt handen en vindt het leuk om Kirsten en de jongens te ontmoeten. 

Wij vragen naar de openingstijden zij is in het laagseizoen dagelijks van 8.00 tot 14.00 uur open. 

Daarna lopen wij naar het toiletgebouw. 

Wij passeren de watersportzaak en Kirsten scoort nog een leuk jasje.

Tegen half drie gaan wij heerlijk van de zon genieten op het voordek.

Tibbe mag in de watersportzaak een soort van vislijn met twee haakjes eraan kopen.



Met Kirsten loop ik langs de waterkant en laat haar de restaurantjes en de supermarkjes zien.

Het is overal erg rustig.

Als wij aan boord komen vertelt Tibbe trots, dat hij ook twee kleine visjes heeft gevangen.

Kortom allemaal blij.



Tegen zes uur lopen wij naar de pizzeria en gaan pizza eten.

Er blijft bijna een hele pizza over, die krijgen wij mee in de doggy bag.

Voor toe een ijsje bij onze trouwe ijscoboer. 

Hij is blij ons weer te zien. Donderdag gaat hij de zaak sluiten en na de schoonmaak vertrekt hij in het weekend terug naar Macedonië.

Het is echt koud 's avonds. Binnen is het met zijn vijven snel warm.

Vanavond alleen ezelen. 

Helaas, het lukt Oma en Opa niet om te winnen, maar genieten wel van de gezelligheid.

Tegen elf uur is de rust compleet aan boord van Wind & Water.


 


Maandag 16 oktober 2017


Wakker worden in Split


Gisteren hebben wij een bakkertje aan de boulevard gevonden.

Vanochtend gaan Jelle en Tibbe brood halen. 



Jelle vindt het wat ver, dus worden de fietsjes voor de dag gehaald en in elkaar gezet.

Kirsten gaat douchen en ik dek de tafel.

Bij terugkomst van de mannen, blijkt dat zij zelfs de vismarkt bezocht hebben om aas te kopen voor het vissen en een tonijn voor de lunch.

Na het ontbijt met vers brood, gaan Kirsten en ik naar de Konzum boodschappen doen.

Wij spreken af koffie te drinken bij een loungebar op de boulevard.



Gezellig om daar met zijn vijven iets te drinken.





Daarna rekent Jelle af op het havenkantoor.

De trossen los en wij zijn weg.

Ons doel is vandaag de baai Bobovisca. 

Er is een restaurant aan de kade, wij weten zeker dat dit gesloten is.

In de winter wonen hier zestig mensen. 

Tegen de heuvel zijn veel zomerhuizen gebouwd. 

Er zijn ook enkele lage appartement gebouwen. 

Alles ziet er vriendelijk uit.

Wind & Water leggen wij aan een boeitje.

Even later komt de havenmeester in zijn bootje, hij is blijkbaar nog niet in zijn winterslaap.

Cashen en weg is hij weer.

De rubberboot wordt van het dek gehaald en gaat het water in.

De jongens willen peddelen en in de baai varen. 



Aan het eind van de middag maken Kirsten en ik nog een wandeling langs de baai.

Vanavond eten wij aan boord.

Eerst een aperol in de kuip met wat hapjes erbij.

Het is tegen half zeven al donker, dat betekent vroeg de lampjes aan.

De accu moet op peil blijven, dus zuinig met de energie.

In de zomer als de zon langer schijnt, hoef je hier bijna geen rekening mee te houden.

Wij eten in de kajuit. 

Voor de jongens heb ik pasta schelpjes met tomatensaus.

Kirsten, Jelle en ik eten pasta schelpjes met een heerlijke garnalen, prei-, wortelsaus.

Glaasje wijn erbij, yoghurt voor toe. Het smaakt heerlijk.

Vanavond gaan wij skipbo en ezelen. Het gaat er fanatiek aan toe. 

Tibbe wint het skipbo, Kirsten het ezelen.

Tegen tien uur gaat iedereen te kooi.

Een half uur later is het donker en stil aan boord van Wind & Water.







Zondag 15 oktober 2017


Eindelijk vissen


Zondagochtend, gezellig met vijven aan het ontbijt natuurlijk een eitje en eigen gebakken broodjes. 



Wat is het leven toch goed.

Vandaag varen wij naar Split dit is ongeveer vijftien mijl.

Wij hebben Trogir gezien, op naar de volgende stad.

Tegen half elf vertrekken wij, het is heerlijk zonnig en bijna geen wind, dus gaat de motor aan.



Wij laten de kust aan ons voorbij gaan, passeren het eiland Siovo.



Tibbe en Minne willen natuurlijk zelf sturen, dus komt de stuurautomaat komt er niet aan te pas.

In de verte zien wij Split liggen.



Halverwege heeft vooral Minne zin in een zwempartij. 

Daar zijn Opa en Tibbe voor te porren.

De motor gaat uit en de drie mannen duiken het water in. 

Dat is heerlijk, iedereen geniet.

Na een half uur als iedereen gedoucht heeft, wordt de tocht voortgezet.

Wij lunchen onderweg.

Voordat wij de haven in varen, zien wij zeker veertig optimisten en lasers.



Er blijkt een regatta te zijn. Voorrondes voor de plaatsing van het Europese kampioenschap in Scheveningen van 23-27 juni 2018. 

Michiel is in Scheveningen in zijn Optimist aan het varen en traint ook voor het EK van volgend jaar. 

Merijn is op de Braassem zijn eerste wedstrijd aan het varen.

Grappig, de hele familie is vandaag overal op het water te vinden.

Alleen Ids Jan hij is de enige, die niet op het water maar op het hockeyveld verblijft.

Tegen één uur varen wij de haven in. 

De havenmeester wil ons een smal plekje geven tussen twee motorboten in. 

Hier word ik niet vrolijk van en maak hem dat duidelijk.

Dan wijst hij twee steigers verder, een mooi plekje aan. Daar is iedereen aan boord blij mee.

Jelle vaart Wind & Water keurig in de box.

Wij liggen direct achter de stenen wal die aan de zee grenst.

Als wij eenmaal aangelegd hebben, klimmen de jongens onmiddellijk over de stenen wal en zien overal kleine visjes. 

Je raadt het al er moet gevist worden. 



Een paar tellen later is Opa in de weer met de hengels en staan zij gezamenlijk aan de waterkant.

Tegen vier uur wandelen wij Split in. 

Een paar highlights moet men toch gezien hebben.



De prachtige boulevard blijft een lust voor het oog.



Nu natuurlijk eerst een ijsje.

Daarna wandelen wij de "Kalverstraat" door, prachtige winkels. 



Bijna aan het eind komt een fontein uit een muur, Kirsten maakt deze grappige foto.

Wij passeren de kathedraal en de twee wachters.

Als wij de oude stad door lopen komen wij bij de hoofdingang uit.



Hier staat het prachtige standbeeld met zijn "gouden" teen van de bekende schrijver van Split.

Nadat wij een aperitief hebben gedronken, lopen wij door naar het gezellige restaurant "Bookeria" hier waren wij eerder.



Wij zijn echt doodmoe en hebben trek.

Jelle neemt een heerlijke pasta waar truffel in is verwerkt.

Er staat een bijzonder aangeklede hamburger op de menukaart, daar vallen wij alle vier voor.

Voor mij was het teveel, ondanks dat het goed smaakte.

Tegen half negen willen wij nog op het terras aan de haven koffie drinken.

Nu merk je dat het seizoen voorbij is, want dit restaurant is gesloten.

Aan boord maak ik koffie en daarna gaat iedereen te kooi.

De kapitein is inmiddels al in zijn stoel in slaap gevallen.

Welterusten. 




Zaterdag 14 oktober 2017


Welkom voor onze gasten


Na het uitgebreide ontbijt vertrekken wij. 

Het is bijna elf uur en de trip duurt drie uur.

Onderweg nemen wij wat pruimen, die smaken hier heerlijk. 

Voor de lunch maak ik een broodje zalm, niet verkeerd.



Vlak voor de haven Trogir is een zeilwedstrijd, een mooi gezicht.



Inmiddels zitten Kirsten, Minne en Tibbe in het vliegtuig.

Tegen drie uur vliegt Transavia over de haven.

In de ACI haven krijgen wij een mooi plekje, leuk voor onze gasten.

Wij lopen naar de ingang van de haven.



Ja hoor, tien minuten later arriveert onze taxivriend Ante met de familie.

Aan boord laten wij de kooien zien en wordt de bagage opgeruimd.

De lange broeken worden voor korte broeken gewisseld.



Tegen vijf uur gaan wij het stadje in.



De eerste stop is natuurlijk de ijscoman.

Ik doe mijn best om van alles over het stadje Trogir te vertellen aan mijn kleinkinderen.

Hierop geeft Tibbe op zijn manier een reactie; oma wij houden niet zo van cultuur snuiven.

Dat is dus duidelijk.



Wij lopen wat rond in het stadje en vinden een leuk terras voor een aperitief.

Kirsten gaat voor de Aperol, Jelle en ik voor de Mojito.

Terwijl wij gezellig aan de drank zitten komt er een trouwpartij voorbij die voor de kathedraal moeten wachten vanwege een doopplechtigheid. 



Iedere trouwpartij gaat vergezeld van een vaandeldrager, die de vlag van Kroatië vast houdt.

De accordeonist zorgt voor de muzikale begeleiding. 

Er wordt gezongen en gedanst.

Tegen half zeven lopen wij naar bistro Slaven tegenover het postkantoor.



Hier staat Ante ons al op te wachten en heet ons welkom.

Kirsten en ik gaan voor tonijn, Jelle kiest de zeebaars.



Tibbe en Minne delen een vleesschotel voor twee. 

Het ziet en smaakt allemaal heerlijk.

Tegen negen uur wandelen wij terug naar Wind & Water. 

Wij hebben de vesten en sweaters nodig.

Aan boord doen wij nog een potje Skipbo. 

Tibbe vond het een ware strijd, maar moest toch de eer aan zijn moeder geven. 

Jelle zet de route naar Split in de plotter.

Inmiddels is het bijna elf uur en gaan wij allemaal te kooi.